Już po przeczytaniu pierwszych stron dzieła zatytułowanego „ Ojciec Goriot” spod pióra niejakiego Balzaca byłem pewien, że książka z pewnością mnie pochłonie . Jest to powieść bardzo naturalistyczna.  Opisy wielokrotnie emanują tym co najbrzydsze i tym co stanowiło nierzadko codzienny obrazek świata . Po obiedzie postanowiłem odwiedzić forum budowlane. Mam cichą nadzieję, że ktokolwiek się na nim udzielił do tej pory.  Zdaje sobie sprawę, że ludzie po pracy mogą nie znajdować czasu, aby błądzić po sieci, ale tyle chociaż mogliby się odezwać . W końcu budowlanka  oraz  architektura to ich hobby. Tak jak już  napisałem  pojawiłem się na forum. Niestety nikt od paru dni tam nie zagościł. Cóż. Wyłączyłem laptopa oraz  rozsiadłem się w fotelu, by włączyć telewizor. Oglądałem pierwsze lepsze coś w TV.  Po godzinie ująwszy pilot w dłonie zgasiłem TV, żeby nie wiele się zastanawiając wziąć laptopa . Ponownie pojawiłem się na forum budowlanym, tym razem jednak bez jakiejkolwiek nadziei na podjęcie kolejnego uczącego tematu, bądź wątku.  Zdecydowałem się napisać coś o tym, co zdarzyło mi się ostatnimi czasy . Tak więc opisując swoją historię pokrótce napisałem, że ledwo ująłem „Muratora” w dłonie już  fascynować  zaczęły mnie drzwi szklane. Zbierałem informację na ich temat, by służyć poradą w razie czego. W dalszej kolejności zacząłem interesować się witrażami, co wpłynęło na podsunięcie tematu drzwi szklanych oraz witraży w razie remontu muzeum. Oczywiście pokrywało się to  z wystawą tyczącą się  średniowiecza .

Napisałem jak muzeum zainwestowało w witraże sakralne umieszczone pomiędzy zewnętrznymi szybami zespolonymi w drzwiach szklanych. Przy rozwijaniu wątku napisałem o bezpieczeństwie przeszkleń dekoracyjnych . Szkło klejone bowiem jest wytrzymałe  oraz  odporne na uderzenia, co w połączeniu ze sposobem pękania szyby daje super bezpieczny mix. Szyby wykonane z tego właśnie szkła pękają rozchodząc się promieniście wokół źródła uderzenia. Nie rozpryskują się na wszystkie strony jak to ma miejsce z normalnym szkłem. O tym wszystkim powiedziałem dyrektor muzeum, co zaowocowało  nabyciem  drzwi szklanych i witraży, które  znakomicie  spełniają swoją rolę nie tylko w czasie wystawy.  Nieomieszkałem wspomnieć w paru słowach o przebiegu wystawy oraz zachwycie witrażami ludzi . Zakończyłem chwaląc się  bankietem i swoim ewentualnym przemówieniu. Byłem  również  ciekawy czy forumowiczom przytrafiły się podobne  fascynujące    lub  śmieszne historie związane z drzwiami szklanymi. Mam nadzieje, że ten wątek się z czasem rozwinie. Słuchając muzyki pisałem ze znajomymi przez gg. W taki oto sposób minęła pierwsza część dnia.