Niezwykle często jest tak, że nie dopilnowujemy wykonania otworów przeznaczonych na okna i drzwi aż do momentu zakończenia stanu surowego . Nasze błędy wychodzą wtedy na jaw, kiedy  wybija  czas na wykańczanie domu.  Co więcej  nasze niedopatrzenia kosztują nas  w momencie, gdy musimy dopłacić wykonawcom za dokonanie przeróbek. Na samym wstępie powinniśmy skontrować  rozmieszczenie  otworów  w ścianie, szczególnie zaś poziom nadproży. Wszystkie nadproża powinny być na  tym samym  poziomie. Umożliwia to łączenie ich w dłuższe belki nad sąsiadującymi otworami.  Warto zaznaczyć, że poprawianie jednego otworu jest ściśle powiązany z koniecznością skorygowania wszystkich otworów znajdujących się w budynku.  Wielkość otworów powinna być  o kilka centymetrów większe niż wymiary ościeżnic podawane w wykazie stolarki. Będzie miało to  istotny  wpływ na zachowanie luzów dylatacyjnych pomiędzy ramą a murem. Luzy powinny wynosić około 2 – 3 cm po bokach , a także górze  oraz  od 5 do 6 cm od dołu. Sam otwór powinien być  4 -6 cm szerszy  oraz  od 7 do 9 cm wyższy od ościeżnicy.

W  momencie , gdy przekątne otworu  posiadają  różne długości  otwór na okno nie jest prostokątny.   Niekiedy idzie wyrównać boczną krawędź otworu, a warunkiem jest tylko kąt ostry tworzony przez górny narożnik .  Można wtedy przyciąć krawędź otrzymując w  rezultacie  otwór szerszy i przede wszystkim równy.  Nasuwa się pytanie co robić, gdy obie przekątne otworu okiennego s ą równe, lecz wymiary jednego  albo  obu boków są niezgodne z projektem.  Całą sprawę komplikuje fakt, że otworów nie można w najmniejszy nawet sposób poszerzyć z racji znajdującego się nad nim nadproża .  Zmniejszenie otworu  również  może przynieść problemy w postaci zmiany parametrów cieplnych okna .